از اینجا

دیشب خواب دیدم مغزمو منطقه پرواز ممنوع اعلام کردن.

ای مثبت اندیشهای خوشحال- چطور نمی فهمید زندگی همه ش رنجه؟

به نظر من بابصیرت ترین افراد اونایی بودن که به ان رای دادن تا نظام بیفته.

وضعیت سفید قصه بچگی من بود.

زین گونه ام که در غم غربت شکیب نیست

گر سر کنم شکایت هجران غریب نیست...

چنان زند ره اسلام غمزه ساقی

که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند

اما در عین حال

شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد

که چند سال به جان خدمت شعیب کند

مادرم خورشید است.

مرا به دهه طلائی هفتاد برگردانید. از ابتذال خسته شدم.

دلا خموشی چرا؟

چو خم نجوشی چرا؟

برون شد از پرده راز

تو پرده پوشی چرا؟

ارغوان شاخه ی همخون جدا مانده ی من...